Den Drijver is vertrokken bij van der Moolen. Het werd tijd. Van der Moolen was kampioen winstwaarschuwingen geven. Den Drijver kwam van Curvalue dat door van der Moolen is overgenomen.

Van der Moolen wilde o.a. Curvalue kopen omdat Curvalue het systeem ‘online trader’ had ontwikkeld voor circa 14 miljoen. Met dit systeem wilde het handelshuis de concurrentie aangaan met Alex en Binck; dit is op een volledig fiasco uitgelopen en vorig jaar is de stekker uit het pakket gehaald en de investering afgeschreven.

Begin dit jaar had ik interesse in het systeem ‘online trader’ en stuurde een mailtje naar de topman. Verbazingwekkend was dat ik een mailtje terugkreeg van een secretaresse met een zeer korte boodschap: de heer Den Drijver is niet geinteresseerd.

Vanzelfsprekend heb ik nog een keer geprobeerd, maar geen gehoor. Tsja, 14 miljoen afschrijven en dan niet eens even willen praten met een mogelijke koper: ach, het is slechts geld van de aandeelhouder. Bij de overname van Curvalue is de heer den Drijver betaald in contanten (5 miljoen euro) en aandelen van der Moolen. Laten we hopen dat hij van die laatste investering, net als veel particuliere aandeelhouders, ook niet blij is geworden.

Morningstar, het toonaangevende onderzoeksbureau op gebied van beleggingsfondsen, heeft in een artikel, “the keys to pick winning funds”, onderzocht welke factoren echt van belang zijn om een winnend beleggingsfonds te kiezen. Hierbij spelen de beheerkosten van het fonds een doorslaggevende rol. Echter, naast aandeelhouderswaarde en risico speelt ook een rol de mate waarin de beheerder zelf een belang heeft m.a.w. ‘put your money where your mouth is’. Dat laatste blijkt zelden het geval, interessant…. Lees verder

SNS zegt een primeur te hebben: zij gaan bankkantoren omvormen tot winkels. Hoe is het toch mogelijk dat banken stoffige, achterhaalde concepten altijd weer weten te presenteren als iets unieks.
ABN AMRO heeft al jaren geleden het idee van de ‘bankshop’ geintroduceerd en ook RABO heeft haar kantoren omgevormd tot een soort winkels. Niets nieuws dus, maar in het persbericht wordt gesproken over ‘een geheel nieuw idee in bankenland’. Wat een creativiteit zeg. Lees verder

Er is een kleine rel aan het ontstaan over de rol van DNB en de positie van Wellink met betrekking tot zijn rol in de kredietcrisis. Zie de bijdrage op de site Geen Stijl (DNB: Wellink is okay, ole, ole).

Wat is er aan de hand? Het FD (van 10 juli) heeft een frontale aanval geopend op de rol van DNB en Wellink. De FD journalisten verwijten Wellink dat hij heeft gefaald in de Icesave-affaire en zou moeten aftreden. Vervolgens heeft het Hoofd Communicatie DNB in het FD (van 15 juli) een antwoord geschreven dat kort samengevat er op neer komt dat Wellink niets, maar dan ook helemaal niets verweten kon worden. Sterker nog, hij heeft het allemaal van te voren zien aankomen en heeft Jan en Alleman gewaarschuwd; echter niemand wilde luisteren.

Ik ga niet het hele artikel van het Hoofd Communicatie bespreken, maar één alinea schreeuwt toch om een reactie, want je moet hier het artikel woord voor woord spellen, anders word je voor de gek gehouden. Lees verder

Ook in Belgie is de discussie over het deposito-garantiesysteem in volle hevigheid losgebarsten. In de belgische krant de Tijd geeft de bestuurder van Febelfin Vermaerke, Febelfin is de overkoepelende federatie van de Belgische financiele sector, aan dat de meeste Belgische banken een voorstander zijn van een franchise in het deposito-garantiesysteem. Dat betekent dat de garantie slechts geldt boven een minimumbedrag.

Met andere woorden, het risico wordt bij de spaarder gelegd. Deze zal mede verantwoordelijkheid moeten dragen. Paul D’Haeyer, topman van Centea, formuleerde het onlangs als volgt: ‘Het zou logisch zijn dat spaarders een hogere garantie krijgen als ze met een normale rentevoet tevreden zijn. Wie een hogere rente wil, moet dan maar vrede nemen met een garantie van 90 procent van het spaargeld.’

De kleine Belgische banken, waaronder RABO Belgie, zijn zeer verontwaardigd. Dat is curieus.

Was het niet de nu ex-topman van RABO, Heemskerk, die het volgende stelde in FEM Business (nov. 2008): “Als een bank omvalt dan moeten niet zoals nu de andere banken voor de schade opdraaien, maar de spaarder zelf. Die zou een deel van de renteopbrengst in een speciaal fonds moeten steken. Stap je naar een een bank met een hoger risico, dan betaal je een hogere premie. De spaarder moet er voor opdraaien”.

En dat stellen de grote Belgische banken nu ook. Voor RABO gelden principes blijkbaar tot aan de landsgrens

In mijn blog van 13 juli is het onderzoek van DNB naar het Nederlandse financiele stelsel besproken. Daarbij was de invalshoek de verschillende ‘businesslines’ van de banken en verzekeraars (retail, commercial&investment, vermogensbeheer, levensverzekeren en pensioen). DNB heeft ook gekeken naar het succes of falen van een aantal combinaties van activiteiten te weten (1) bankieren en verzekeren en (2) retail bankieren en wholesale bankieren. De conclusies van het rapport van DNB lijken te verschillen van een aantal recente uitspraken van minister Bos. Lees verder

Het ziet er naar uit dat het concept van de “beleggingsfondsen supermarkt” ter ziele is. Fundix, initiatief van de ING is onlangs verkocht aan Validas (een financiele dienstverlener die ‘white label’ diensten aanbiedt op gebied van beheer, advies en execution only diensten). Daarnaast is de positionering van SNS Fundcoach, zonder enige twijfel de meest succesvolle beleggingsfondsen supermarkt, reden voor interne discussie bij SNS.
Nu is dit concept nooit zo succesvol geweest als in de VS. Waarom? Lees verder

DNB heeft op 10 juli 2009 een bijzonder uitgebreid en interessant onderzoek gepubliceerd naar het Nederlandse Financiele Stelsel, met als ondertitel “een onderzoek naar huidige en toekomstige trends“. In dit blog zullen de belangrijkste conclusies de revue passeren. Op een later tijdstip wil ik gedetailleerder ingaan op de conclusies en bevindingen van het rapport met daarbij kanttekeningen mijnerzijds.

Het rapport richt zich niet op type instelling (bank of verzekeraar), maar op bedrijfsactiviteiten zoals retailbanking, verzekeren, vermogensbeheer, investment banking. Hierdoor wordt ook de discussie over de voor-en nadelen van bankverzekeren of de scheiding van retail en wholesale weer actueel (zie hiervoor Deel 2).

De belangrijkste conclusies zijn als volgt. Lees verder

Van collega blogger Willem Hofs, auteur van het ambtenaren-blog, kreeg ik de tip om eens te kijken naar het boekje dat DNB heeft uitgegeven over de kredietcrisis. Het boekje heet “reiswoordenboek van de kredietcrisis” en volgens DNB handig voor in de reiskoffer.

Het boekje geeft een opsomming van veel termen die zijn opgekomen gedurende de kredietcrisis, zoals Alt-A hypotheek, perverse prikkels, subprime hypotheek, bad banks enz.

Het is een nuttig boekje. Als je snel even de verklaring van een bepaalde term wilt weten, dan is dat snel opgezocht. Een opmerkelijke omissie is de SPV, de Special Purpose Vehicle, die zoveel onheil heeft veroorzaakt en die ook door DNB zelf onderschat zijn (zie mijn blog van 25 juni).

De vraag is of dit boekje in veel reiskoffers terecht zal komen. Eerlijk gezegd denk ik niet dat veel mensen in hun strandstoel nog eens geconfronteerd willen worden met de gevolgen van de kredietcrisis. Ik denk dat dan het boek van bankier Gregor Witteveen, Bonustijd, dat gaat over de belevenissen van een aandelenhandelaar, analist en bankdirecteur en voor enkele van de hoofdpersonen slecht afloopt, meer kans van slagen heeft.

In mijn blog van 7 juli heb ik een lans gebroken voor het concept van bankverzekeren. Ik gaf aan dat consumenten wel degelijk veel baat hebben bij een geintegreerd bedieningsconcept, maar dat de structuur en omvang van de bestaande bankverzekeraars (Fortis, ING) een succesvolle doorbraak in de weg staan.
Nu wil het toeval dat gisteren in het Financiele Dagblad een ingezonden brief was opgenomen met als titel “Bancassurance utopie”. De titel deed voorkomen dat mijn eerdere conclusie te voorbarig was. Ik heb het onderzoek opgevraagd bij Conquaestor en daarin kwam een genuanceerder beeld naar voren. Lees verder