De directeur van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) geeft in het FD van 19/2 blijk van een wat naiëve kijk op het fusiebeursgeweld. Hij stelt dat de fusie van NYSE Euronext en Deutsche Börse goed is voor belegger. Argument: ‘effectenhandel is een volumehandel, hogere volumes leiden ‘als het goed is’ tot lagere kosten. Maar het zal niet goed gaan.
Precies op het moment dat de traditionele beurzen hun monopoliepositie kwijt raken aan nieuwe beurzen als Chi-X, Bats en Turquoise (zij verwerken zeker 40% van de Nederlandse handel) kiezen de beurzen voor een vlucht naar voren. Een typische reactie van een tanende reus. Samenklonteren om krampachtig de positie vast te houden.
De fusie is géén goede zaak voor beleggers. Beurzen verlagen tarieven niet uit vrije wil. Euronext heeft net het handelen in ‘small caps’ en obligaties duurder gemaakt. En de krampachtige reactie van Euronext om de nieuwe derivatenbeurs TOM te dwarsbomen, spreekt boekdelen.
De VEB voorman heeft ook weinig sjoege van beurstechnologie. De smart order systemen (bijv. die van Alex en Binck) kunnen binnen nanoseconden op een groot aantal beurzen de beste prijs vinden. En dat de fusie het ‘over de grens’ handelen gemakkelijker maakt, is helemaal een gospe. Bijna alle brokers bieden al tijden een breed assortiment van beurzen aan, daarvoor is echt geen fusie nodig.
Beleggers hebben maar 1 ding nodig en dat is concurrentie. Dat zal zorgen voor lagere provisies en een betere prijsvorming. En ik sluit mij 100% aan bij Jaap Koelewijn die in hetzelfde FD pleit voor de verplichting dat de orderboeken van de alle, traditionele en nieuwe, beurzen worden open gesteld en met elkaar verbonden.
Mooi, de rechter heeft gesproken. Euronext moet inbinden en TOM Broker direct toegang geven tot Euronext (zie hier uitspraak:http://zoeken.rechtspraak.nl/resultpage.aspx?snelzoeken=true&searchtype=ljn&ljn=bp5220&u_ljn=bp5220).
Ik had niet anders verwacht, zie hier mijn column:http://bank.blog.nl/tom/2011/02/11/beurzen-volgen-luchtvaart-mondiale-fusies-en-tom
De strijd gaat door!
28 augustus 2010 Bankieren wordt weer elitair
4 september 2010 Overheid heeft belang bij hoge hypotheekmarge
11 september 2010 Ooggetuigeverslag van de doodsstrijd van DSB
18 september 2010 Deel 2 in de DSB saga: roddel en achterklap
25 september 2010 Minister de Jager: de Nederlandse Robin Hood
2 oktober 2010 Hans Brinker: haal die vinger uit de dijk
9 oktober 2010 Lachen zeg, verzekeraars gaan klantgericht verzekeren
16 oktober 2010 Holland Financieel Centrum lobbyt alleen over politiek correcte zaken
23 oktober 2010 Verzekeraars schofferen Nederland
30 oktober 2010 Boele Staal (NVB): de nieuwe messias
6 november 2010 In de VS wordt alles groots aangepakt
13 oktober 2010 Oh Oh Adjiedj Bakas
20 november 2010 De overheid wil echt alles van uw portemonnee weten
27 november 2010 De nieuwe afhaalchinees
4 december 2010 7 december: Bank-Alarm!
11 december 2010 Operation Payback: nu is er echt bank-alarm!
18 december 2010 Boetes AFM voor banken een lachertje
25 december 2010 Geen censuur op bankencritici
8 januari 2011 ING Direct USA medogenloos voor huiseigenaren
15 januari 2011 The rise and fall of ING Direct USA
22 januari 2011 Slow Bankers doen het met eigen vermogen
29 januari 2011 Babyboomers slaan terug
31 januari 2011 Nederlanders zijn oliedom met hun eigen geld
5 februari 2011 Aandacht voor bankbonussen is symboolpolitiek
19 februari Akelige boodschap: hoge voedselprijzen zijn goed
26 februari 2011 Aegon zegt sorry
5 maart 2011 Nederland heeft boter op haar hoofd
12 maart 2011 Polonaise Hollandaise
19 maart 2011 Bonus-editie
26 maart 2011 Stalingrad aan de Vijzelstraat
2 april 2011 Raadspensionaris Hommen
9 april 2011 Legale diefstal
16 april 2011 Plasterk en Staal in een loopgravenoorlog
23 april 2011 Idiote salarissen
30 april 2011 Bankgekkies
7 mei 2011 Oude Nova-tijden keren terug
14 mei 2011 Liever magnums dan bommen
21 mei 2011 Moody Blues
28 mei 2011 Fittie in het IMF
4 juni 2011 DDR praktijken bij het KIFID
11 juni 2011 Het is tijd voor de Algemene Volksbank Nederland
25 juni 2011 De Jager speelt het slim
2 juli 2011 Rabo’s solide achterwerk
20 augustus 2011 Ik betaal graag belasting
27 augustus 2011 “Big Swinging Dicks”
3 september 2011 Return of the Living Dead Part II
17 september 2011 Griekse tragedie
24 september 2011 Krimpende banken
1 oktober 2011 Was u ook zo geschokt?
8 oktober 2011 De oogkleppen van de AFM (vonnis MF Global)
15 oktober 2011 “OccupyDamrak”: inhoudsloos bazelen
5 november 2011 Gered door de gong?
12 november 2011 Wie gaat de euro redden?
19 november 2011 Deutschland uber alles
26 november 2011 ‘graaispaarders’ opgelet
3 december 2011 Het verdrag van Assen
10 december 2011 Wellink: “ik heb het niet gezien”
17 december 2011 Banken zitten wel degelijk op de blaren
24 december 2011 Angstsparen
14 januari 2012 Het roer moet om
21 januari 2012 De Financial Transaction Tax slaat nergens op
28 januari 2012 Standard & poors zet Nederland op het strafbankje
4 februari 2012 Corporate Negligence
25 februari 2012 Recessie: laat je niet gek maken!
3 maart 2012 Bancaire antropologie
10 maart 2012 Financiele journalisten laten een steek vallen in eurodebat
17 maart 2012 Verhoogde dijkbewaking: kans op een tsunami
24 maart 2012 Muppets on a string
31 maart 2012 Nederland oppotland
7 april 2012 Cooperatieve vrienden
14 april 2012 Woutertje moet hangen
21 april 2012 Boele Staal doet aan verslaafdenhulpverlening
12 mei 2012 Keynes is back
19 mei 2012 Een margin call voor JP Morgan Chase
26 mei 2012 de spaarvarkentax
2 juni 2012 Sinterklaas bestaat en hij woont in Spanje
9 juni 2012 Eurocommissaris Barnier lacht niet
“Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert”. Nou, ik eer het kleine gebaar hoor! Voor het eerst heeft een grote verzekeraar, Aegon, ‘sorry’ gezegd. En ik was erbij!. In een debat bij Aegon over staatssteun, bonussen en vooral de woekerpolissen. My finest hour? not yet. Samen met kamerleden Pieter – zeg Aegon, weten jullie nog wel waar die A voorstaat?- Omzigt (CDA) en Ewout -als u een gewoon bedrijf was geweest, dan was u nu weg- Irgang (SP) plus Marieke – “sorry”, wat koop ik ervoor? – Stellinga (Elsevier). En we hebben het Marco Keim (hoogste baas van Aegon in Nederland) niet gemakkelijk gemaakt en daar was ook alle reden voor.
Keim: we houden ons aan de ‘wabeke-norm’ , hebben 630 mio opzij gezet voor woekerpolissen, en dus zijn er nu geen woekerpolissen meer (!); en ‘pas op consumenten’ , opzeggen of overstappen naar concurrent kan financieel gevaarlijk zijn, ‘ga vooral praten met uw assurantie-tussenpersoon’.
Dat is lekker zeg, die tussenpersoon heeft helemaal boter op z’n hoofd, betaald door de verzekeraar verkochten zij heel graag lucratieve woekerpolissen, en die gaan nu wel een ‘goed en onafhankelijk’ advies geven? Dat noem ik het ’afschuiven van verantwoordelijkheid’.
Ik werd pas echt boos toen Aegon de ‘wabeke-norm’ verdedigde als een dogma (zie hier de opname; op 4:25 mijn betoog) en niet alleen ik was verontwaardigd (heel deel 4 is kijken waard) . Ik omschreef de ‘wabeke-regeling’ als een samenzwering van Verbond van Verzekeraars en financieel ombudsman Wabeke en neem er geen woord terug. Het is niet meer dan een schaamlap. RADAR en KASSA laten week in, week uit zien dat de compensatie, die je pas ergens in toekomst krijgt, vaak niets voorstelt en dat overstappen naar banksparen kan lonen. Maar dat kost de verzekeraars echt veel geld.
Wisten we dit? ja. (sinds 1995, lees vooral de ondertitel). Ben ik verbaasd? Nee. Wabeke was verbonden aan het KIFID (Klachteninstituut financiele dienstverlening). En het KIFID is allesbehalve onafhankelijk. Volledig betaald door banken en verzekeraars, en met banken en verzekeraars in het bestuur, inclusief de onvermijdelijke Boele Staal, is het niet vreemd dat de regeling positief uitpakt voor de verzekeraars. Waar is de AFM, die een zeer kritisch rapport schreef?
Zie het ronduit onthutsende interview van RADAR met Wabeke (kijk vanaf 3:50), waarbij Wabeke niet wil toegeven dat de kosten 2,5% per jaar zijn i.p.v. 2,5% aan einde looptijd over opgebouwde poliswaarde (uitleg voor dummies). En de stichtingen die zich een oor hebben laten aannaaien waarmee een ‘akkoord’ is gesloten? Woekerpolisclaim weigert haar klanten inzicht in haar verdiensten te geven.
Wat nu? Aegon heeft de handschoen opgepakt, compliment, maar ga nu door! De woekerpolis blijft jullie nog 20 jaar achtervolgen. Vinden ook aandeelhouders niet leuk. Maak schoon schip. Keer per direct compensatie uit. Reken met 1,5% kosten. Maak op eigen initiatief voor elke klant een eerlijke vergelijking. Maak overstappen naar banksparen eenvoudig. Laat zien dat een garantie geld kost. Betaal desnoods een extern objectief advies voor de klant. Maar doe iets!
Jullie klanten zijn ’het grote’ waard.
DE VIDEO MET WABEKE IS DOOR IEMAND (WIE???) VERWIJDERD! HIER WEL HET TRANSSCIPT VAN HET INTERVIEW
Hierbij wel de betreffende RADAR-uitzending van 18 januari 2010; het interview zit hierin, op 10:40 (zie hier)
Jim Rogers deed een avondje Nederland. Wie? Jim Rogers is de man die samen met Soros het Quantum Fund oprichtte (dat in 1992 het Engelse pond op de knieeen kreeg; hij was er toen al weg. Jim hoeft niet diplomatiek te zijn, Jim hoeft niet aardig voor broodheren te zijn en Jim neemt dan ook geen blad voor de mond. En horzel Jim is al meer dan twee decennia een doorn in het oog van politici.
Jim is belegger, vooral in grondstoffen, miljonair en 100% kapitalist. Hij gelooft in vrije markten en geld verdienen en zou zo maar ingedeeld kunnen worden in het kamp van de voedselspeculanten waar topmannen als Polman (Unilever) zo een hekel aan hebben.
Jim’s boodschap (kijk op Tegenlicht van 16/12/2010) is niet voor tere zieltjes en zeker niet voor bezoekers van Groen-Links en PVDA congressen. Even niet weg zappen; organiseer een workshop, houd elkaar hand vast, nodig Feike van der Veen uit voor ‘duiding’, bel Stichting Correlatie, maar kijk door. Over de VS die zichzelf heeft verraden door de macht aan Wall Street bankiers te geven. Over Bernanke (FED) die alleen verstand heeft van ‘geldpersen‘. Over Aziaten die het heft in eigen hand nemen en ook in BMW’s gaan rijden en ‘steaks’ willen eten. Over het perfide, socialistische Europa, waar landen en banken niet failliet mogen gaan. En dus over zachte heelmeesters en stinkende wonden. Over hardwerkende Nederlanders die hartstikke gek zijn om met pensioengeld Grieken te helpen die niet bijkomen van het lachen. Over onbekwame overheden die zich via uit belastingen betaalde subsidies overal mee bemoeien, vervolgens over alles liegen en dan de rampspoed, inflatie, wijten aan speculanten. Over politieke correctheid met grote gevolgen voor voedselprijzen.
Rogers is duidelijk over de voedselprijzen. Hoge prijzen zijn gevolgen van een nieuwe wereldordering en rampzalig beleid. Hij is verhuisd naar Singapore en zijn kinderen spreken manderijn. China en India willen dezelfde levensstandaard als wij en hebben nu ook de middelen. Zo, dat is de vraag. Het aanbodprobleem is nog erger. Kostbare landbouwgrond wordt ingezet voor biobrandstoffen, zodat onze auto’s blijven rijden. Vreemd dat de prijzen van suiker en mais door het dak gaan?
Rogers vindt dat boeren te weinig verdienen “ if food prices don’t rise, they’re won’t be any food at any price”. Steek dat maar in je zak. Overheden moeten stoppen met prijzen kunstmatig laag te houden. Boeren gaan niet hard werken om verlies te maken. Rogers heeft het gelijk aan zijn zijde met beleggen in grondstoffen. De opstanden in Noord-Afrika/Midden-Oosten zijn ook voedselrellen. Sp’ ers zullen zich gesterkt voelen want in veel landen is ‘die wende’ nabij. Hier zijn 25 landen die in grote problemen komen.
Rogers zegt het al jaren: boeren zouden Lamborghini’s moeten rijden, bankiers mogen de John Deere bedienen. Dat wist de Staatsloterij overigens al 15 jaar geleden. Maar ik moet het allemaal nog zien. Rogers heeft vooralsnog geen boerderij, maar kiest voor het bankiers-instrumentarium. Mochten boeren dan uiteindelijk toch geld gaan verdienen, dan is een Lamborghini wel een goede keuze; het is een 4 x 4 en dus uitstekend geschikt om over het veld te rijden!
Eerder verschenen op www.geenstijl.nl (12/2/2011)
In het FD vanvandaag staat een uitstekende column van Wouter Weijland (fondsbeheerder van BNP Paribas) over het werkelijk absurde beleggingsbeleid van onze pensioenfondsen en dan heb ik het niet over het ‘Zembla’ onderzoek. Hier staat de column.
Ik kan de rekensommetjes niet controleren, maar ik trek de volgende conclusies:
1. Nederland denkt dat risico verdwijnt als je je kop in het zand (of onder water) steekt. We zijn een land van angsthazen geworden waar het woord risico angstvallig wordt gemeden. Dom, dom, want risico is er altijd en onze fondsen, maar ook of misschien met name onze verzekeraars moeten dujidelijk maken wat risico is, wat het kost en hoe je er meer kan omgaan.
2. Opnieuw bewijzen de professionele beleggers dat zij dommer zijn dan de particulier. Zo verkochten zij op het dieptepunt van de aandelenmarkt al hun aandelen en op het dieptepunt van de obligatiemarkt hebben zij het lage obligatierendement, weliswaar via allerlei ingewikkelde hedges, vastgezet. Dit alles onder leiding van de DNB, die zoals we nu weten, zichzelf beschouwen als beleggingsstrategen. Immers, zij willen een pensioenfonds dat het uitstekend deed met een belegging in goud, dwingen dit goud te verkopen.
Het is onbegrijpelijk hoe hoe DNB dit land de vernieling in reguleert.
Hier is de column, lezen! (http://digikrant.fd.nl/20110214/public/pages/01011/articles/FD-20110214-01011002.html)
”
| Over de balk |
| Wouter Weijand |
| Column Wouter Weijand
We zitten weer in de lift. Alarmfase vijf van onze pensioenfondsen is net opgeheven. De dekkingsgraden zijn net het vriespunt gepasseerd. Niet dat we er meteen warmpjes bij zitten, maar we hoeven deze maand onze pensioenen niet (verder) af te stempelen. Nu was het natuurlijk al een halfjaar een fantastisch beleggingsklimaat voor pensioenfondsen. Allereerst steeg de lange rente scherp. Dat deed de verplichtingen zo’n beetje verdampen. Tegelijkertijd beleefden aandelen wereldwijd een flink herstel. Mooier kan het eigenlijk niet. Maar hoe kan het dan dat de dekkingsgraden van pensioenfondsen zo weinig zijn verbeterd? Een paar puntjes hier, een paar procentjes daar, dit was toch de absolute ‘sweet spot’ voor pensioenfondsen? De droevige, tot dusverre in de media onbelichte waarheid is dat onze pensioenfondsen vele miljarden hebben verloren met hun vastrentende beleggingen en hun ultralange renteswaps in de matching-portefeuille. Op historisch superlage renteniveaus tot maar liefst 2,5% is er vooral het afgelopen jaar voor vele tientallen miljarden aan 30-, 40-, 50- en 60-jarige renteswaps gekocht. Meestal als leverage boven op de bestaande portefeuille, om tamelijk denkbeeldige en op z’n minst uiterst onzekere verplichtingen zogenaamd te gaan afdekken. Toen die lange tarieven vervolgens rap 1% stegen, bleek deze nationale rentegok, onder aanmoediging van de Nederlandsche Bank en alle regelgeving daaromheen, bijzonder kostbaar. Rekent u even mee: stel dat die renteswap-overlay tot een effectieve leverage van 40% van de totale portefeuille leidde en de gewogen gemiddelde looptijd daarvan 25 jaar bedroeg. Dan verliest een pensioenfonds 10% van zijn vermogen als de ultralange rente met 1% stijgt. Boven op de gewone verliezen in de obligatieportefeuille trouwens. Jammer, maar helaas. En tegen diegenen die dan roepen dat het omgekeerd toch ook fijn bescherming bood, zeg ik het volgende: een belegging met een nominaal rendement van slechts 2% tot 3% zal op termijn nimmer voldoende zijn om de reële, voor inflatie gecorrigeerde verplichtingen, te kunnen bijhouden. Dat kan slechts met aandelen. Met geduld dus. En met aanvaarding van volatiliteit, die hoort bij een verschijnsel dat we collectief proberen uit te bannen: onzekerheid. Een heel vies woord is het. Nee, wij gaan met ons kikkerlandje het liefst diep onder water voor de absolute zekerheid van een bedroevend laag nominaal rendement, liefst nog met een flinke hefboom. Pas over een aantal jaren zullen we weten hoeveel miljarden we over de balk hebben gegooid. En na de gebruikelijke parlementaire enquête over hoe zoiets nou mogelijk was, is wellicht weer het moment aangebroken om op een normale manier, met aanvaarding van de factor onzekerheid, op lange termijn te gaan beleggen. Ook weer meer in aandelen dus. Wouter Weijand is fondsmanager bij BNP Paribas Investment Partners. “ |
De afgelopen dagen hebben in dit blog aandacht gegeven aan het initiatief van TOM en haar strijd tegen monopolist NYSE Euronext. Euronext weigert TOM Smart Execution (de broker) toe te laten tot de derivatenbeurs Liffe, waardoor TOM niet de prijzen van TOM MTF kan vergelijken met Euronext. Daardoor kan TOM niet de beste prijs vinden voor haar klanten, o.a Binck en Alex met marktaandeel van zeker 50% (zie hier: http://bank.blog.nl/tom/2011/02/07/tom-gaat-eindelijk-in-de-aanval-tegen-euronext).
NYSE Euronext slaat terug, niet alleen in de rechtszaal maar ook commercieel. Zij laat zich overnemen door Deutsche Borse, waardoor veruit de grootste beurs in de wereld ontstaat. Beurzen volgen hier de luchtvaart met wereldwijde allianties. Het ligt voor de hand dat de LSE (londen) en Nasdaq (VS) terug gaan slaan en wellicht de handen ineen slaan.
De overname van NYSE Euronext is ook een reactie op de snelle groei van nieuwe beurzen (Chi-X en Bats) en de zogenaamde ‘buitenbeurshandel’ (die term wordt gebezigd door traditionele beurzen), de ‘dark pools’.
Ook op derivatenterrein ontstaat een reus, want Deutsche Borse is voor 50% eigenaar van EUREX, een zeer belangrijke derivatenbeurs (worden ook Nederlandse opties verhandeld). De andere 50% is in handen van de Zwitserse beurs. De positie van Amsterdam als ‘expertisecentrum’ komt ook echt in gevaar, want Eurex heeft meer expertise en is belangrijker.
Wat betekent dit voor de belegger. Niet voor goeds, ben ik bang. Monopolisten hebben namelijk de vervelende neiging om de tarieven niet te laten dalen. Het initiatief van TOM is om die reden juist zo belangrijk, er moet meer i.p.v. minder concurrentie komen. Dacht u dat de nieuwe reus de synergievoordelen (welke synergie? gisteren scheef FD heel toepasselijk dat de beurswaarde van NYSE Euronext nu 10 miljard waard, terwijl NYSE Euronext kocht voor 11 miljard!) gaat doorgeven aan de klanten. Dacht het niet!
Nu al is duidelijk dat de voordelen worden doorgegeven aan de aandeelhouders van NYSE Euronext in de vorm van een premie. Gevolg: de nieuwe beurs moet dat eerst weer terugverdienen en kan daarom niet zomaar de tarieven verlagen.
Slagen van initiatieven als TOM is nu nog meer van belang! Er MOET meer concurrentie komen. Ik hoop dat de rechter genoeg verstand van zaken heeft om tot dit oordeel te komen.
Er zijn natuurlijk toch voordelen van dit fusiegeweld voor TOM (en anderen). Een van de problemen op derivatengebied is de dooreenleverbaarheid van opties. De contracten moeten 100% gelijk zijn. Als Euronext en EUREX echt volledig fuseren, dan zijn die contracten in ieder geval gelijk. Tom Exchange hoeft dan alleen nog haar eigen contracten gelijk te maken aan deze ene beurs
“elk voordeel hep zijn nadeel”.
Op GeenStijl van woensdag stond foto van twee vetlachende bankiers. Onderschrift: waar lachen de bankiers om? Flauwste suggestie krijgt spaarpot. Ik kies voor “Staal tegen Zalm: heb jij die kamerleden wijs gemaakt dat banken écht met elkaar concurreren?”. De foto moet genomen zijn na afloop van het ‘Rondetafelgesprek’ in de Tweede kamer. Want de bankiers hebben het weer voor elkaar gekregen. De kamerleden wisten 90% van de kostbare tijd te besteden aan ‘de excessieve bonuscultuur’. Een fantastische bliksemafleider, maar dat kun je aan d’66 politicus Boele Staal wel overlaten.
Wie mochten opdraven voor de ‘Voice of Banking’? Vanzelfsprekend de usual suspects, mannen die lurken aan de staatswaterpijp Hommen (ING), Zalm (ABN AMRO), Latenstein (SNS). Deckers (van Lanschot) was uitgenodigd als ’jokertje’ (ik werk bij een kleine bank, maar hoor eigenlijk bij de grote jongens, hoor). En natuurlijk was ook Blom (Triodos) weer van de partij als excuus-truus voor het ‘duurzame’ bankieren. Er was ook een wolf in schaapskleren, Moerland (RABO), die het natuurlijk echt voor het zeggen heeft, want RABO had geen staatssteun nodig. Maar de kamerleden hadden blijkbaar behoefte aan vers bloed, want er waren 3 nieuwe gezichten: de Ruiter (RBS, gered door Engelse belastingbetaler), een echte investmentbanker Drost (NIBC, kon alleen overleven door leningen met staatsgarantie) met dito power-stropdas en ene Eykelenburg (BNG). Deze bank financiert gemeenten, is verlengstuk Financien, 100% staatsbank en de ‘bankier’ zat er ook echt voor spek en bonen bij. Dat zal ie niet dagelijks eten, want deze ‘ambtenaar’ verdient 700.000 euro.
Wie er niet waren? De kleinere banken die geen staatssteun ontvingen.
De kamerleden wisten dat de camera op hen was gericht en dus werd de verkiezingsretoriek gericht op de bonuscultuur. Het is allemaal voor de bühne. Het is duidelijk dat de Topdogs van de Nederlandse banken zich gaan houden aan de ‘code banken’ (variabele beloning max 100% vaste beloning). Op lagere niveau’s zijn uitzonderingen, natuurlijk weer bij het zakenbankieren. En die uitzonderingen worden uitvergroot, vooral door Plasterk die dreigt met wetgeving (Plasterk: kijk nog eens naar deze Zembla-uitzending, voordat je bankiers aanvalt). RABO hekelde de VS bonuscultuur (2010: $ 135 miljard), laten kamerleden dan ook stoppen die praktijk exemplarisch te verklaren voor Nederland.
Bonussen, wat moeten we ermee. Mijn vader kreeg 40 jaar geleden al een ‘tantième’ bij een import-en exportfirma. Het is allemaal geen nieuw verschijnsel. Variabele beloningen zijn uitstekend om mensen te motiveren, Hommen heeft gelijk. Alles draait om de wijze waarop de bonus wordt vastgesteld en dat je de bonus later weer kan afpakken.
Het echte probleem is niet de bonuscultuur, maar gebrek aan concurrentie waardoor klantgerichtheid niet nodig is. Banken zijn te groot, verdienen veel te gemakkelijk geld en als ze geld verliezen, dan kan de belastingbetaler opdraven. En maak scheiding tussen zakenbankieren en nutsbankieren, nuts no guts, dat zal echt helpen. Dat onderwerp werd angstvallig gemeden. Klantcentraal kreeg 5 minuten aandacht. En Zalm mocht weer pochen over het grote balanstotaal (ABN AMRO is géén hapklaar brokje). En voor Zalm is de bankierseed eigenlijk overbodig,” het moet in je genen zitten”. Hou op, in de genen van de bankier zit vooral megalomaan groeien.
Eerder verschenen op www.geenstijl.nl (5/2/2011)
In FD van vandaag schrijven de professoren Beetsma en Wijnbergen een lofzang ons ons huidige collectieve pensioen en kraken het systeem van Defined Contribution af. Tegelijkertijd is in hetzelfde FD een verhaal te lezen over Bureau Bosch die uitrekent dat collectief pensioen opbouwen in haar huidige vorm ook bepaald geen panacee is!
Ik heb 19 augustus over dit dilemma een column geschreven. De column is nog steeds actueel, dus plaatst hem nog maar eens een keer. Uitgangspunt voor mij is dat ik als pensioenbetaler helemaal geen zin heb om elke maand mijn salaris over te dragen aan een niet transparant lichaam, dat vervolgens zonder mijn instemming dat geld aan iemand kan geven, dat kan beleggen op een wijze dat niet past bij mijn risicovoorkeur, dat mijn geld laat beleggen door vermogensbeheerders die met name hun eigen portemonnee in de gaten houden. Ik zie natuurlijk de voordelen van een zekere mate van collectief beleggen, zeker als daar een soort minimumgarantie voor pensioen tegenover staat. Maar goedkoop beleggen en spreiden kan echt ook op individuele basis, DAAR heb je geen pensioenfonds voor nodig (dat doen trackers voor je!).
Ons pensioensysteem is bepaald niet failliet, dat wil DNB ons wijs maken. Het wordt wel tijd dat er meer flexibiliteit en individualisering gaat komen. Dat zal niet voor iedereen gelden (eens met Beetsma &Wijnbergen dat veel mensen de materie van risico&beleggen niet kunnen en willen overzien). Daarom zou Pijler 2 een collectieve en individuele component moeten hebben.
Hier volgt de column van 19 augustus met aanbevelingen. Lees verder
Gisteren schreef ik een blog over de rechtszaak die TOM heeft aangespannen tegen Euronext (zie hier: http://bank.blog.nl/tom/2011/02/07/tom-gaat-eindelijk-in-de-aanval-tegen-euronext). Ik ben niet naar de rechtszaak gegaan want ik had niet echt het idee dat er nog iets nieuws gemeld zou worden. Het FD is wel gegaan en mijn vermoeden klopte. De twee partijen staan lijnrecht tegenover elkaar, waarbij Euronext volhardt in het bezigen van oneigelijke argumenten.
Er is echter ook een valide argument!
Eurnonext wil graag dat (particuliere) belegger weet wanneer een order wordt uitgevoerd op Euronext en wanneer op TOM MTF. Dat vind ik nu weer een goede zaak. Ik heb dat ook vorig jaar al geschreven in een blog en ook formeel (als klant van Alex) laten weten aan BinckBank. Geef klanten de keuze tussen beurzen (technologisch geen enkel probleem), maar Binckbank wil er niet aan (ook dit is ingegeven door keiharde V&W overwegingen!). Laat aan klanten zien dat een order op Euronext X kost en een order op TOM MTF Y. De weigering van BinckBank om daar aan tegemoet te komen, doet bij mij het vermoeden rijzen dat BinckBank de kostenvoordelen niet wil doorgeven. Bewijs het tegendeel!
Het is wel opmerkelijk dat Euronext deze argumenten niet noemt bij de aandelenhandel, want daar gebeurt het al en wij als klanten weten echt niet waar de order wordt uitgevoerd!
Recente Reacties