Bittere champagne voor tussenpersonen (BNR column 12 november 2012)

gesproken column

 

Vorige week naam nam Jan Kees de Jager afscheid als Minister van Financiën. Voor velen is hij de man die beloofde dat Nederland  ”al haar geld uit Griekenland terugkrijgt, inclusief rente”. Voor mij is de Jager toch de minister die de Nederlandse financiële sector op z’n kop heeft gezet.

Want per 1 januari 2013 mag de tussenpersoon bij de verkoop van complexe producten als hypotheken of pensioenen niet meer betaald worden door de verzekeraar of bank, maar moet de klant de rekening betalen. Het werd tijd. Want het was ‘de kat op het spek binden’. Adviseurs konden de verleiding niet weerstaan dát product te verkopen dat de hoogste provisie gaf. Het maakte de tussenpersonen lui en kritiekloos. En dat hebben we aan de lijve ondervonden bij de woekerpolis.

De tussenpersonen zijn nu bang dat klanten niet willen betalen voor advies. Ja, dat snap ik wel. Ze hebben het er ook naar gemaakt. Hoe moet een klant te weten komen of hij of zij te maken heeft met een goede of slechte adviseur?  Want je sluit nu eenmaal niet zo vaak een hypotheek af in je leven.

En onderschat ook niet dat mensen argwanend zijn. De teller bij de tussenpersoon gaat direct lopen, óók als geen product wordt afgenomen.

Op de loer ligt het gevaar dat consumenten, om goedkoop af te zijn, het zelf gaan doen.  ”Execution-only” in het jargon. In de beleggingswereld heeft deze ontwikkeling al geleid tot een forse daling van het aantal onafhankelijke tussenpersonen.

Nou hoeft dat geen probleem te zijn. De banken en verzekeraars worden gedwongen de kosten en voorwaarden van het product duidelijk te maken. De minister hoopt dat de klanten dan gaan ‘shoppen’, zoals we ook bij de ‘telecommers’ en de energiebedrijven doen. Ik moet het allemaal nog maar zien. Want hoe moet die consument dat dan doen? De financiële sector is nooit erg helder geweest over de berekening van de kostprijs van haar producten. Logisch dat de RABO Bank zegt dat ‘er een gat zit tussen wat klanten denken dat het kost en wat wij vragen’.

En de financiële consequenties van het kopen van een product zijn voor de leek vaak nauwelijks te doorgronden. Banken en verzekeraars moeten dus veranderen van verkopers in adviseurs. Er zal nog veel water over Gods akker moeten lopen.

Laten we daarom beginnen de producten eerst écht simpel te maken, dát zal helpen. Daarnaast zie ik ook wel een toekomst voor goedkoop digitaal advies. Slimme app’s en alerts die de klanten helpen en waarschuwen.

Eén ding staat vast: voor veel tussenpersonen zal de champagne op  ’oud en nieuw’ minder lekker smaken.

Lees ook:Nieuwe provisieregels bevoordelen verzekeraars
Lees ook:Discussie over beloning van tussenpersonen: waarom is antwoord minister zo schimmig?
Lees ook:Bij provisie gaat het eerst om begrijpelijkheid en keuzevrijheid, daarna over hoogte en vorm
Lees ook:Verbond van Verzekeraars willen af van provisies: terecht zou ik zeggen
Lees ook:Interview met Amweb: titel “Weet je wat makkelijk is? Hypotheekadvies!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.