Dijsselbloem is niet bang (BNR column van 18 februari 2013)

 

gesproken column

 

Minister Dijsselbloem is geen bange minister. In de Kamerbrief over de nationalisatie van SNS Reaal kon je tussen de regels kritiek lezen op de toezichthouder DNB. En toen hij vorige week een storm van kritiek over zich heen kreeg over het hoge salaris van de nieuwe topman, ging hij de confrontatie niet uit de weg. Maar deze week gooide hij olie op het vuur met zijn opmerking dat de CAO-lonen in de bankensector veel te hoog zijn. De minister bewijst zichzelf en zijn achterban daarmee waarschijnlijk een dienst, maar financieel Nederland niet. In zo’n turbulente periode verwacht je een minister die boven de partijen staat en juist olie op de golven giet om de relatie met de banken enigszins te normaliseren.

Met zijn uitspraak stigmatiseert hij niet alleen de bankiers, maar nu ook alle bankemployees. Dat de bankier onder vuur ligt, kan ik begrijpen. Zij zitten niet in de bank-CAO en worden goed betaald om kritiek, terecht en onterecht, te incasseren en te weerleggen en wat mij betreft mogen ze  ’op de blaren te zitten’ bij fouten. Maar Dijsselbloem wekt nu de indruk dat de hele financiële sector uit ‘grootgraaiers’ bestaat.

Het begint een trend te worden dat de overheid zich steeds nadrukkelijker bemoeit met de private sector. Maar CAO’s, ook bank-CAO’s, zijn een zaak tussen werkgever en werknemer. De tijd van geleide loonpolitiek ligt ver achter ons en dat is maar goed ook.

De Minister baseert zich op een rapport van SOMO. Dit onderzoeksbureau wordt voor een deel gefinancierd door de overheid, niet bepaald een objectieve bron. Er was bij de publicatie al veel kritiek op het rapport, o.a van ABN AMRO. Enige terughoudendheid was dus op z’n plaats geweest.

Niettemin, als ervaringsdeskundige weet ik dat de allesoverheersende trend in bankwezen is, dat de werkgelegenheid door automatisering terugloopt, zie het verlies van 2.400 arbeidsplaatsen bij ING. Dit heeft tot gevolg dat de bank-CAO’s al jaren aan het versoberen zijn, maar dat tegelijkertijd laagbetaalde arbeid wordt vervangen door hooggespecialiseerde arbeid, die de loonsom relatief doet toenemen. Het Centraal Bureau van de Statistiek laat overigens zien dat de lonen bij de overheid in de periode 2000 – 2011 harder zijn gestegen dan in de financiële sector.

Ik heb twee suggesties voor Dijsselbloem. Ten eerste: zorg voor meer concurrentie, ik verzeker u, dat zet druk op de tarieven, dat is beter dan druk op de lonen. En ten tweede: u bent aandeelhouder van ABN AMRO, u kunt via de geëigende weg ingrijpen in de lonen. Dát is schieten met scherp, nu zijn het slechts losse flodders.

Lees ook:Dijsselbloem heeft een probleem (column BNR 26 augustus)
Lees ook:Keep on dreaming (column BNR 2 december 2013)
Lees ook:Schandalige opmerking Dijsselbloem (column BNR 25 november 2013)
Lees ook:Voorspelling: Banken wacht ‘koude sanering’
Lees ook:de verdampte bonussen van Van Keulen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.