Bankbonussen afschaffen heeft geen zin (BNR column van 11 maart 2013)

gesproken column

Het hoge woord moet er uit. Ik ben een voorstander van bonussen. Dat is geen populair standpunt. Veel politici en opinie-leiders denken dat als we de bankiers hun bonussen afpakken, alles goed zal komen en er nooit meer banken-crisissen zullen plaatsvinden. Was het maar zo simpel. Het failliet van de hypotheekbanken begin jaren tachtig had niets met excessieve beloningen  te maken.

Nu ga ik mijzelf wel direct indekken. Een bonus is niet hetzelfde als een variabele beloning en dit géén taalkundig geknutsel.

Ik heb de bonus altijd gezien als éénmalige beloning voor een zeer uitzonderlijke prestatie. De variabele beloning moet echt een wezenlijk onderdeel van het beloningssysteem zijn. Dus geen discretionaire bedragen die nog wel eens op subjectieve gronden worden toegekend, maar een systeem waar de criteria in beton zijn gegoten en waarover regelmatig door werkgevers en werknemers wordt gesproken.

De huidige bonusdiscussie staat bol van de emotie en lijkt gevoed te worden door de toekenning van de miljoenenbonussen in Engeland en de VS of door de ophef over de extreme beloning van een Zwitserse topman die niet kunnen worden teruggehaald bij wanbeleid. Ik ben bang dat wij het kind met het badwater weggooien. Daarom wil ik een lans breken voor de variabele beloning, óók bij banken.

Banken gaan moeilijke tijden tegemoet. Het verdienmodel, dat door de toezichthouder is ingesponnen als een cocon, staat op de tocht. En banken zullen alle zeilen moeten bijzetten om eigen vermogen te vergroten. De loonkosten zijn 47% van de totale kosten. Banken nu opzadelen met hoge vaste loonkosten is dan echt het verkeerde signaal. Banken zijn juist gebaat bij een flexibele loonschil die meeademt met de verlies en winst rekening.

Daarnaast ben ik er van overtuigd dat een variabele beloning waar in principe iedereen voor in aanmerking komt, gebaseerd is op zowel kwantitatieve als kwalitatieve criteria en mét de mogelijkheid om de beloning terug te halen, het beste uit mensen haalt om het bedrijf succesvol te maken en de concurrent te verslaan.

Ik was daarom blij verrast door het Zwitserse referendum. Geen tekengeld en aanblijfpremies meer en de aandeelhouder beslist, een uitstekend idee. En het Europese voorstel voor een variabele beloning gelijk aan 1 jaarsalaris komt mij óók alleszins redelijk voor. Jammer dat Dijsselbloem met 20% weer strenger wil zijn en daarmee de indruk wekt eigenlijk tegen elke vorm van een variabele beloning te zijn. Het debat zou niet over de hoogte van de beloning moeten gaan, maar over de voorwaarden waaronder haar toe te kennen.

Lees ook:SNS zet de toon in het beloningsbeleid banken: eindelijk positief nieuws
Lees ook:Ingezonden brief van Canoy en Verhaar over de variabele beloning in Financiele Dagblad
Lees ook:Bestuurders Kas Bank gaan ook hun eigen kas spekken
Lees ook:Heimwee naar de VOC-tijd
Lees ook:Onthullend ‘bonusrapport’ DNB: risico speelt nauwelijks een rol in vaststellen bonus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.