Niet zaaien, maar rooien (column BNR 29 april)

Ik ben geen fan van Wijffels, de oud-CEO van de Rabobank en tegenwoordig het boegbeeld van duurzaam Nederland. Ik krijg altijd de kriebels van zijn verhullend taalgebruik, dat doorspekt is met ‘boerenleenbanktaal’. Zo is Wijffels voorzitter van een belangrijke bancaire commissie, die een blauwdruk moet maken van een nieuwe structuur van het Nederlandse bankwezen. We horen niet veel over de voortgang van deze zwaar bemenste commissie, maar deze week zei Wijffels dit; “de grond is zodanig geploegd dat er vruchtbaar gezaaid kan worden”. Pardon, gezaaid? Om in de beeldspraak van Wijffels te spreken, “moet er niet eerst eens flink gerooid gaan worden”. Het probleem van het Nederlandse bankwezen is toch dat de paar banken die nog over zijn, veel te groot zijn in relatie tot de Nederlandse economie?

Nee, dan was Piet Moerland, de huidige CEO van de Rabobank, opvallend duidelijk tijdens een bijeenkomst van het Sustainable Finance Lab. Het splitsen van banken zal de retailbanken niet  ineens veiliger maken. Wat Moerland eigenlijk zegt is dat wij door de impliciete en expliciete garanties van de belastingbetalers in slaap zijn gesust en denken dat bankieren risiscoloos kan zijn en  tegelijkertijd een rendabel verdienmodel kan worden gerealiseerd. Kredietverstrekking is nooit risicoloos, het is een goede wake-up call van Moerland.

De consequenties zijn verstrekkend. De Cyprus-template van Dijsselbloem is deze week Lobith gepasseerd. En Moerland gaf er direct cijfers bij. Om de belastingbetaler niet te laten opdraaien voor RABO zal 40% tot 50% van de creditzijde van de balans ingezet moeten worden voor verliesabsorptie. Houd u even vast. Dat is een bedrag tussen de 283 miljard en 354 miljard. Bij een huidig eigen vermogen van 28 miljard, zullen niet alleen alle obligatieleningen van RABO omgezet worden in aandelenvermogen, maar ook een deel van het spaargeld. En dan heeft RABO op dit moment een relatief hoog eigen vermogen.

Het lijkt een kansloos voorstel. Zullen de financiers van banken, o.a. uw pensioenfondsen, akkoord gaan met zulke slechte leningsvoorwaarden. Vaststaat dat dan de fundingkosten sterk zullen stijgen en dat is weer slecht voor de winst en dus ook voor het eigen vermogen.

De oplossing ligt, naast het vergroten van de weerbaarheid, waarschijnlijk toch in kleinere bankbalansen. Dat is te realiseren door meer concurrentie op de Nederlandse markt toe te staan. Dijsselbloem heeft toegezegd met een notitie voor de zomer te komen. Ik ben benieuwd. En wie weet komt zaaier Wijffels in juni met een mooie oogst op te proppen. Dan neem ik zijn taalgebruik op de koop toe.

 

 

Lees ook:Schandalige opmerking Dijsselbloem (column BNR 25 november 2013)
Lees ook:Dijsselbloem heeft een probleem (column BNR 26 augustus)
Lees ook:polderpensioen=financiele slavernij
Lees ook:Ik heb een bancaire doodzonde begaan (column BNR 31 maart 2014)
Lees ook:Waartoe zijt gij op aarde, de wereld van de banken volgens Wijffels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.