Solidariteit in pensioen ? Liever niet (BNR column 3 juni 2013)

Deze week schreef Heleen Dupuis, lid van de 1e kamer voor de VVD, in het Financiele Dagblad over de doorgeschoten solidariteit in zorg. Zij merkte op dat in Nederland een afkeer bestaat van elke begrenzing van solidariteit. Volgens Dupuis wordt solidariteit gezien als een onbeperkte, bijna absolute plicht en elk voorstel tot beperking leidt steevast tot verwijzingen naar een tweedeling in de samenleving.

Dupuis had het over de zorg, ikzelf moest direct aan de pensioenproblematiek denken. Het huidige pensioensysteem, Defined Benefit genoemd, is gestoeld op solidariteit. Solidariteit van ongezonde mensen met gezonde mensen, solidariteit van laag opgeleide mensen met hoog opgeleide mensen, van mensen die regelmatig, en soms niet uit vrije wil, van werkgever veranderen met mensen die zeg eens 30 jaar bij een werkgever blijven. Maar vooral solidariteit van jongeren met ouderen.

Dat intergenerationele probleem dreigt nu het bestaande pensioensysteem op te blazen. Ouderen protesteren tegen het korten op pensioen, terwijl jongeren roepen dat de ouderen door veel langer van het pensioen gebruik te maken, het gevolg van onze uitstekende gezondheidszorg,  in het verleden veel te weinig hebben betaald. De sociale partners proberen op z’n polderiaans met steunverbanden het systeem te redden, maar het is vechten tegen de bierkaai.

De druk om de solidariteit te laten varen wordt opgevoerd. Door meer pensioenbesef bij jongeren en een andere kijk op het maken van carriere, bewegen we in de richting van geindividualiseerde pensioenen, Defined Contribution genoemd. Er kan dan nog wel collectief belegd worden wat een verstandige zaak is, want die schaalvoordelen moet je niet kwijtraken, maar het door de werknemer opgebouwde pensioenpotje komt geheel ten goede aan de werknemer.

Ook bedrijven zijn voor. Want als het pensioenfonds de min of meer gegarandeerde pensioenen niet kan opbrengen, dan wordt er naar de bedrijven gekeken. Bedrijven willen een goede pensioenregeling voor de werknemers, maar geen blanco cheque uitschrijven.

Ik was dan ook blij met het initiatief van de jonge socialisten, jonge democraten en JOVD. Hun 10 punten plan is een eerste aanzet om het huidige pensioensysteem te hervormen min of meer langs de lijnen die ik net geschetst heb. Maar los van de inhoud is het vooral toe te juichen dat jongeren interesse gaan tonen in pensioen. Het zal de ‘old school’ pensioenbestuurders die vaak weinig draagvlak hebben in het bedrijf, dwingen plaats te maken.

Het pensioengebouw uit de jaren zeventig met haar schrootjesplafond staat op instorten. Nu maar hopen dat we niet gaan restaureren, maar dat we het pensioengebouw van de grond af aan opnieuw gaan opbouwen. Het werd tijd.

 

Lees ook:Het ziekenfondsbrilletje komt terug
Lees ook:Lezing voor D66 jongerencongres (28 oktober 2012): de Denen komen terug
Lees ook:RADAR ruikt bloed (column BNR 2 sept)
Lees ook:een Kromme redenering
Lees ook:Pensioen: terug naar de oorsprong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.