Dijsselbloem heeft een probleem (column BNR 26 augustus)

Een van mijn laatste column voor mijn eigen zomerreces ging over het rapport van de Commissie Wijffels. Ik noemde de conclusies een ‘zoutloos compromis’. Dat was een harde conclusies en toen ik terugkwam in Nederland, na een lange periode zonder Nederlandse kranten, was ik benieuwd hoe het rapport in de media was gevallen. Tot mijn verbazing en ergernis heeft het rapport nauwelijks enige discussie of polemiek opgeleverd. Dat is jammer en zorgelijk. Nu lijkt het erop dat dit het zoveelste rapport is dat verdwijnt in de onderste la van het bureau in de kelder van het Binnenhof. Laat ik maar positief zijn en het wijten aan de vakantieperiode. Ik steek de hand in eigen boezem, ik schitterde ook door afwezigheid.

Minister Dijsselbloem heeft het rapport blijkbaar wel gelezen. Hoewel, gelezen? Ik denk dat hij tijdens zijn vakantie op een camping op een Grieks eiland met glas Ouzo in de hand het rapport snel heeft gescand en is gestopt bij aanbeveling 3 a en dacht, dit is laaghangend fruit, hier is snel resultaat te behalen. Want Wijffels roept in aanbeveling 3a de Staat op de banken in haar bezit snel te privatiseren om op die wijze de concurrentieverhoudingen te normaliseren.

Vorige week verraste Dijsselbloem ons met aankondiging een voorkeur te hebben ABN AMRO 100% naar de beurs te brengen en wel zo snel mogelijk. De nood bij het kabinet moet dus wel erg hoog zijn om juist nu z’n stap te nemen. De bank kruipt eigenlijk net uit het dal.

Maar Dijsselbloem heeft dan ook een groot probleem. De rente op de financiering van ABN AMRO en ASR kost ons  elk jaar 1 miljard, het dividend levert maximaal 400 miljoen op. Dat kost geld en stel dat de rente omhoog gaat. Maar Dijsselbloem wil wél 15 miljard voor ABN AMRO vangen. Het is ondenkbaar dat beleggers bereid zijn de 28 miljard op tafel te leggen voor een relatief kleine retailbank die voor 85% afhankelijk is van de kwakkelende Nederlandse economie. Hij accepteert dus sowieso het verlies van 13 miljard, hij moet wel.

Maar ook die 15 miljard gaat nog een hele klus worden. Beursanalisten zullen veel sommetjes maken, maar op basis van de vorige week gepubliceerde winst, het zichtbare eigen vermogen en de onzekerheid over de gezondheid van Europese banken, zie ik op dit moment een waarde van 10 tot 12 miljard. En beleggers staan volgens de minister niet in de rij om te kopen.

De minister staat voor een duivels dilemma. Wachten op betere tijden kost ons elk jaar zeker 500 miljoen, maar nu verkopen levert te weinig op. Dat weten beleggers ook. Ik wens de minister daarom veel wijsheid toe en één welgemeend advies: luister niet teveel naar de Goldman Sachs en JP Morgans van deze wereld. Dat is zeker niet in ons belang.

 

Lees ook:Schandalige opmerking Dijsselbloem (column BNR 25 november 2013)
Lees ook:Dijsselbloem is niet bang (BNR column van 18 februari 2013)
Lees ook:Keep on dreaming (column BNR 2 december 2013)
Lees ook:Een merkwaardige spagaat (column BNR 1 april 2013)
Lees ook:“het rapport” is uit, maar wat moeten we ermee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.