RADAR ruikt bloed (column BNR 2 sept)

Vorige week trapte het consumentenprogramma RADAR af met een tweeluik over pensioenen. Als dit activistische programma, denk nog maar eens aan de woekerbeleggingspolis, het nieuwe seizoen start met z’n lastig onderwerp als uw pensioen, berg je dan maar. RADAR ruikt bloed, waarschijnlijk ingegeven door het zeer actieve kijkerspanel van presentatrice Hertzenberg. Ergens in de loop van dit seizoen zal de naam ‘woekerpensioen’ gaan vallen. En daar lijkt alle reden voor.

Dit jaar is er voor het eerst gekort op de pensioenen. De ‘harde pensioengarantie’, ik zou zeggen het boegbeeld van het poldermodel, is hard van z’n voetstuk gevallen. Natuurlijk konden we de bui zien hangen. Het eindloon verdween geruisloos en de indexatie is al jaren niet betaald, waardoor de inflatie al een deel van het pensioen heeft aangetast.  68 pensioenfondsen hebben per 1 april van dit jaar een eerste korting doorgevoerd. En 31 december 2013 is weer een cruciale datum. Fondsen die dan een dekkingsgraad hebben onder de 104%, moeten korten. En ondanks dat het kabinet de fondsen tegemoet is gekomen door de rekenrente  omhoog te manipuleren, lijken een aantal fondsen, waaronder de grootste pensioenfondsen van Nederland, het ABP en Zorg & Welzijn, niet te ontsnappen aan de kortingsbijl.

Voor de niet actuarieel geschoolde burger moet de verwarring groot zijn. Terwijl als gevolg van goede rendementen en premiestortingen, de pensioenpotten overvol zitten, bijna 1000 miljard, toch korten op het pensioen. Hoogleraar Theo Kocken sloeg in RADAR de spijker op z’n kop. Mensen leven veel langer dan verwacht en er is veel te weinig premie betaald om die extra pensioenjaren te betalen. De schuld kan niet alleen worden gelegd bij de pensioenfondsen, ook de werkgevers dragen verantwoordelijkheid. In de tijd dat de beursbomen tot in de hemel groeiden, stopten ondernemingen vaak met storten van premie.

Met het wegvallen van de garanties kwam bij werknemers de roep om meer controle over hun pensioengeld. Volkomen logisch, maar niet in het vermolmde pensioenland. In ons pensioensysteem zit namelijk een rare kronkel. Er zijn ondernemingspensioenfondsen en bedrijftakpensioenfondsen. Als werknemer heb je niets te kiezen. Zit je bouwvakker of Tv presentator dan zit je in een bedrijfstakpensioenfonds. Werk je bij ABN AMRO of KPN, dan ben je lid van een ondernemingspensioenfonds. Ondernemingspensioenfondsen mogen voor hun werknemers echte individuele regelingen maken, waarbij de lasten, maar ook de lusten bij de werknemer liggen. Bedrijfstakpensioenfondsen, waar de vakbonden de dienst uitmaken, mogen dit niet. Daar is solidariteit, u weet wel die solidariteit van jongeren naar ouderen, bij wet vastgelegd en moet u alles met uw concurrent delen.

Het lijkt onomkeerbaar dat de werknemers precies willen weten wat zijn of haar pensioenpot is en daarover naar eigen inzicht wil beschikken. Ik vermoed dat vanavond RADAR daar een voorzet voor gaat doen.

 

Lees ook:Werknemers: let op uw pensioengeld
Lees ook:Solidariteit in pensioen ? Liever niet (BNR column 3 juni 2013)
Lees ook:In het pensioendossier is niets te gek voor woorden
Lees ook:Nederlands Pensioensysteem kraakt nu echt in zijn voegen
Lees ook:Generationvertrag (column BNR 14 oktober 2013)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.