Ik heb een bancaire doodzonde begaan (column BNR 31 maart 2014)

Ik heb in bancair Nederland een doodzonde begaan. Ik schreef dat ik twijfels had bij de benoeming van Draijer tot nieuwe CEO van de RABO, omdat de oud-SER voorzitter geen bankier is. Dat kwam mij direct op een reprimande te staan van de Voorzitter van de Nederlandse Vereniging van banken, Buijink, die mij opriep de man eerst een ‘faire kans’ te geven. Natuurlijk zullen we Draijer afrekenen op zijn prestaties, maar waarom zou ik om principiële redenen niet zou mogen pleiten voor een ervaren bankier aan het hoofd van een van de grootste banken van Nederland? Maar de heren Buijink en Draijer kennen elkaar nog uit de overlegpolder en daar is kritiek niet gebruikelijk.

Natuurlijk hoeft de topman van een bank geen bankier te zijn. Het is een collectief  bestuur en als de CEO wordt omringd door bankiers, dan kan het een goede keuze zijn. Vaak wordt verwezen naar Hommen bij ING, die geen bankier was en ING uit het moeras heeft getrokken. Maar ING had vooral grote financiële problemen, de kern-expertise van Hommen, en hij zat al een aantal jaren als commissaris bij ING. De opvolger van Hommen, Hamers, werkt daarentegen al 24 jaar bij ING.

De oud CEO van RABO, Wijffels,  stelt dat het benoemen van een niet-bankier als topman bij RABO past in een lange traditie. De RABO zou te politiek zijn om geleid te worden door een bankier. Maar waarom wordt de bankier in het rijtje, Heemskerk , zo openlijk gediskwalificeerd door Wijffels ?  Heemskerk stond juist en leidde de bank zonder staatssteun door de crisis. Het was notabene Wijffels die eind jaren negentig de RABO in een hopeloos mislukt investment bank avontuur stortte. En mag ik Wijffels eraan herinneren dat zijn- door hem bewierookte- opvolger Smits, een voormalig ambtenaar, in 2002 voortijdig moest vertrekken.

Rabo zit niet in de financiële problemen, maar is vooral op zoek naar haar bestaansrecht en haar verdienmodel. Ik geef toe dat Draijer, die lang bij Mc Kinsey heeft gewerkt, hier een bijdrage kan leveren. Volgens een onderzoek van Mc Kinsey in 2012 naar coöperatieve banken moeten de coöperaties (1) de kosten naar beneden brengen en (2) het unieke gedecentraliseerde bedrijfsmodel beschermen tegen de drang om publiek te gaan. Dat eerste gaat wel lukken. Mc Kinsey en reorganiseren zijn spreekwoordelijk verbonden.  Het coöperatieve gedachtegoed verdedigen is lastiger nu toezichthouders en politiek meer écht eigen vermogen willen zien.

Misschien zie ik het inderdaad niet goed. Gelukkig kan ik dan altijd nog bij Wijffels een aflaat kopen.

 

 

 

 

 

Lees ook:RABO-top is onthutsend naïef (Column BNR 4 november 2013)
Lees ook:Waartoe zijt gij op aarde, de wereld van de banken volgens Wijffels
Lees ook:Niet zaaien, maar rooien (column BNR 29 april)
Lees ook:Aandacht voor bankbonussen is symboolpolitiek
Lees ook:polderpensioen=financiele slavernij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.