Bancaire antropologie

Op dinsdag 21 februari was journalist/antropoloog Joris Luyendijk te gast bij Matthijs – alleen Jip & Janneke taal – van Nieuwkerk. Luyendijk schrijft een veel gelezen blog over de Londense City op de site van The Guardian. Joris nodigt bankiers uit te vertellen wat zij nou eigenlijk de hele dag doen in The City. Niet de plakpak-employees van de Friesland bank, kantoor Sneek, maar de echte Londense Investment Bankers. Joris kent ze nu erg goed: “deze mensen zijn zó belangrijk en zó interessant” (op 18.17); en “ze gaan over ons pensioen!”. En, nee toch! ” ze kunnen zomaar binnen 5 minuten ontslagen worden” Mwahh, logisch dat er miljoenen bonussen betaald worden en volkomen vanzelfsprekend dat ze geen cent teruggeven.
Sorry Joris, maar dit gaat een beetje op het dwepen door een verlate puber lijken.

Luyendijk heeft een collega op Wall Street, Gabriel Sherman, ‘what’s in a name‘, die nogal kritiekloos de CEO’s van de grootste banken citeert in een artikel in New York Magazine ”The end of Wall Street as they knew it“. Samenvatting:  het is de schuld van de Dodd-Frank wet die ‘too big to fail‘ banken wil splitsen en en-passant ook even de veel te hoge provisies op debitcards schrapte. De bankiers spuwen vooral hun gal op de Volcker-rule die handel voor eigen rekening verbiedt. Bankieren wordt zo weer ‘low margin‘ en saai.

In een bijtend commentaar  (“Why Wall Street should stop whining“) veegt Rolling Stone-auteur Matt Taibbi de vloer aan met Sherman.. Niet de Dodd-Frank wet is de reden, maar het feit dat de Amerikaanse Investment Bankers  hun ‘producten’ door de Europese crisis niet meer aan Europa konden verkopen, waardoor de bankwinsten – en de bonussen – terugliepen. Bij Morgan Stanley zijn decash bonussen nu gemaximeerd op $125.000. Mind you, alleen het contante deel, niet het salaris en de aandelen. Lees mee met deze gedesillusieerde bankier.

Overigens zijn het alleen lagere bonussen vanuit Amerikaanse perspectief. Blankfein van Goldman Sachs krijgt nog altijd een bonus van  7 miljoen dollar (was 12,6 dollar) , terwijl de inkomsten circa 65 procent lager waren. Blankfein kan hetmaar niet begrijpen. Dit is geen uitzondering, er zijn meer bankiers die aan dit ‘why me?’ syndroom lijden.
Ook hedgefund-tycoon Paulson, veroordeeld door de SEC voor illegaletransacties, is de onschuld zelve. Maar het mooiste argument vóór de hoge bonussen wil ik u niet onthouden: New York City zal er anders als Philadelphia uit gaan zien.

De Volcker-rule is nog niet eens geïmplementeerd, maar de banken hebben het lobby-orgel vol aangezet. Wat een simpele wet had kunnen zijn (‘publieksbanken mogen niet handelen voor eigen rekening’) is een wet van 530 pagina’s met uitzonderingen geworden; dat is niet ‘too big to fail’, maar ‘too big to read‘. Laat het een les zijn voor de Nederlandse politiek.

De Investment Banker wil blijkbaar eerherstel, Zo zagen we vrijdag Rijkman Groenink bij de ‘College Tour’ erg zijn best doen om het falen van ABN AMRO toch niet bij hem en zijn beroepsgroep te leggen.

Een interessant bijproduct van het teruglopen van de bonussen is dat de rocket-scientists, de quants waar Luyendijk zo lyrisch over kan praten, nu niet meer kiezen voor Wall Street, maar voor Silicon Valley. En dat is niet voor een handvol pepernoten. Kijk eens wat Facebook betaalt aan haar topmensen: 83 miljoen dollar in 2011. Topvrouw Sheryl Sandberg is goed voor 31 miljoen dollar. De banken worden aangepakt, maar publiekslieveling Facebook komt er mee weg om8 procent van de winst aan de top te betalen. Apple, met meer geld in kas dan de meeste banken, betaalt haar topman 378 miljoen dollar. En programmeurs worden weggekocht alsof het voetballers zijn.

Ik blijf het maar vreemd vinden. Wat we niet kunnen verdragen van de banken, vinden we normaal bij Apple, Google en Facebook, terwijl het niet geheel onwaarschijnlijk is dat deze bedrijven straks een grotere nutsfunctie hebben dan de banken. Tijd voor Luyendijk om naar Silicon Valley te verhuizen?

Lees ook:Goldman verandert naam in Godman
Lees ook:Medewerkers Barnier mogen niet naar de film (column BNR 13 januari)
Lees ook:Dollar in de uitverkoop
Lees ook:In de VS wordt alles groots aangepakt
Lees ook:Power to the Euro

Eén reactie op “Bancaire antropologie

  1. Richard

    zou de belastingbetaler het (direct) voelen in haar portemonnee wanneer Google, Facebook of Apple falliet gaat?

    Zo, opgelost..

      /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website