De politiek is ook weer wakker geworden. De woekerpolis is nog lang niet voorbij. In Tros RADAR van 18 januari werd Wabeke geinterviewd. Kamerlid Vos van de PVDA heeft daarover o.a. de volgende vraag gesteld:

“ Vindt u het redelijk door de uitwerking van de zogeheten Wabekeregeling, waarbij een kostenpercentage wordt ingehouden op het fondsrendement, een polishouder over de gehele looptijd tot 52% kosten betaalt? Zo ja, waarom? ”

Op zich een goede vraag, maar Tros Radar was echt niet de eerste die dit zeer hoge kostenniveau, dus NA de regeling woekerpolis!!, aan de orde stelde. Op 16 oktober van 2009 signaleerde ik dit al (zie hier mijn blog). Maar ja, als de TV er aandacht aan besteed, dan komt het machtige radarwerk in beweging.

De vragen werden gesteld aan de toenmalige minister Bos; de  minister heeft nog niet geantwoord. Ik kan het mij voorstellen, want toen Bos zei dat DSB “idiote provisies” vroeg, toen wist elke insider dat dit VOLKOMEN NORMAAL WAS en dat DSB helemaal geen speciale positie innam.

In dat verband is een andere vraag van Vos pikant ” Hoe verhoudt zich een dergelijk percentage aan kosten tot het werk dat een bank of verzekeraar daadwerkelijk verricht voor het beheren van de polis? Is een dergelijk hoog kostenpercentage niet even «idioot» als de hoge provisies die worden betaald voor polissen?”

En dan te bedenken dat die 52% nog niet eens alle kosten zijn. Meestal moeten mensen verplicht beleggen in beleggingsfondsen en die fondsen pakken ook altijd nog even een paar procent!

We wachten met spanning het antwoord af, waarbij ik dat antwoord graag in relatie met DSB zou willen zien.

De bankencrisis en dan met name de val van de Amerikaanse bank Lehman Brothers in september 2008 heeft haar neerslag gevonden in het aantal klachten over vermogensbeheerders in 2009. Het was namelijk vooral Lehman Brothers dat in Nederland via Nederlandse vermogensbeheerders allerlei garantieproducten heeft verkocht. Na het faillisement van de bank bleek die garantie een lege huls bleek te zijn.

Het waren vooral de vermogensbeheerders Wijs & van Oostveen en met name Wilgenhaege die deze producten verkochten. Het wekt dus geen verbazing dat deze twee beheerders aan kop gaan in een onderzoek van het bedrijf Vermogensmonitor (dit is een commercieel bedrijf dat zich opwerpt als ‘ financieel letselbedrijf ‘ ). In een persbericht maakte het bedrijf bekend dat zij in 2009 een recordaantal klachten over vermogensbeheer heeft ontvangen (nl. 230 klachten).

Interessant is dat de banken hun lesje geleerd hebben. Onder druk van de AFM en publieke druk hebben de grote banken veel tijd en aandacht gestoken in het opstellen van clientenprofielen. Klanten van de banken werden verzocht het clientenprofiel goed te lezen en ook te bevestigen. Ook wordt nu de periodieke ‘ update ‘ veel beter nageleefd.

Maar we zijn er natuurlijk nog niet met accurate clientenprofielen. Vervolgens moeten de banken en vermogensbeheerders ook nog eens een keer de portefeuilles aanpassen en afstemmen aan het profiel. En daar kan nog al wat mis gaan. Lees verder

RADAR heeft deze week weer aandacht gegeven aan de ” woekerpolis”. De conclusie van het programma was dat de regeling die onder supervisie van de heer Wabeke tot stand is gekomen een slecht compromis is geworden. Nog altijd zouden de verzekeringsmaatschappijen 40% van de inleg aan kosten mogen inhouden.

Tsja, voor insiders is dat natuurlijk helemaal geen nieuws en de verbazing en ergenis van RADAR is op zijn minst curieus.

Wat was het compromis van Wabeke, waaraan de Stichting Verliespolis en Stichting Woekerpolis Claim zich hebben gecommiteerd.  De verzekeraars, die nu vaak jaarlijks tot 40 procent kosten in rekening brengen voor hun beleggingspolissen, zie ook het onderzoek van de AFM, mogen niet meer dan 2,5 procent van de inleg als kosten aftrekken. In uitzonderlijke gevallen zou dat 3,5 procent mogen zijn. Het teveel betaalde zou gecompenseerd moeten worden, desnoods aan het eind van de looptijd van de polis.

Het is een simpel sommetje, 2,5% per jaar is over een looptijd van zeg eens 20 jaar, loopt snel op tot 40% over de totale inleg. Zie ook mijn  blog van 16 oktober (http://bank.blog.nl/verzekeraars/2009/10/16/verzekeraars-moeten-geen-rookgordijn-optrekken). Iedereen wist of kon weten dat 2,5% nog altijd erg veel is en het recent opgestarte bedrijf Brand New day laat zien dat het voor veel minder kan. Daar komt bij dat de commissie voor bijvoorbeeld de overlijdingsrisicoverzekering buiten de 2,5% zit. Tevens heb ik grote vraagtekens bij de opmerking van Wabeke dat de kosten van de eigen beleggingsfondsen van de verzekeringsmaatschappijen ook in die 2,5% max. zitten. De kosten van de beleggingsfondsen lopen veelal via de koers van de fondsen en gaan dus niet mee in de 2,5%, maar verlagen wel het uiteindelijke rendement van de polis.

De Wabeke-regeling was een compromis en niet meer dan dat. Voor consumenten die met poliskosten zaten van 60% plus, is de regeling zeker een verbetering. Maar voor het merendeel van de consumenten is het slechts een eerste stap.

Het echte wachten is op meer concurrentie. Daarom is de start van Brand New Day een goede zaak. Het wachten is op de volgende partij. Een verzekeraar wellicht?

Het KIFID is het officiele klachteninstituut voor financiele instellingen. Het  is het onafhankelijke loket voor het beslechten van geschillen tussen consumenten en financiële dienstverleners. Je zou zeggen dat de website van een dergelijk instituut voor consumenten, waaronder ook  de ‘financiele analfabeten’, erg toegankelijk zou moeten zijn. Naar mijn mening is niets minder waar. Lees verder

Op 30 juni hebben de AFM en het NIBUD een online tool gelanceerd onder de naam “financiele checklist“. Het is op zich een lovend initiatief. Het is algemeen bekend dat de gemiddelde consument weinig financiele kennis heeft. Dat mag de branch overigens worden aangerekend want er is door banken weinig gedaan om deze leemte op te vullen.
De site geeft consumenten de mogelijkheid om te kijken of zij op financieel gebied hun zaken goed geregeld hebben. Er staan tips over hypotheken, sparen, verzekeren, beleggen en lenen.
De consument wordt voorgespiegeld dat men op basis van 8 vragen over de persoonlijke situatie een soort ‘persoonlijk actieplan’ wordt opgesteld.
Ik heb de vragen maar eens ingevuld en ben zwaar teleurgesteld. Lees verder

Het jaarverslag van het Klachteninstituut Financiele Dienstverlening (KIFID) is weer uit en bevat altijd interessante leesstof. In het persbericht staat dat het aantal ontvangen klachten in 2008 met 45% sterk is toegenomen. Dit kan enerzijds komen omdat mensen het KIFID gemakkelijker weten te vinden, maar het zal ook zeker te maken hebben met het feit dat de dienstverlening van financiele instellingen echt te wensen over laat. Aan de andere kant moet alles in perspectief worden gezien. De feiten maar weer eens (bron KIFID). Lees verder